CUT ไม้พายกลัวซุง Chapter 20
CUT ไม้พายกลัวซุง
หลังจากที่ตอบคุณป๊าในแชทไปว่า ‘หนูมาหาผู้ชาย’ แล้วนั้น
คนตัวเล็กก็ทำการวางมือถือบนโต๊ะข้างเตียงทันที
โดยที่ไม่รออ่านข้อความที่คุณป๊าตอบกลับ
ในตอนนี้ทั้งไม้พายและซุงนั้นอยู่กันในบ้านเพียงแค่สองคน
และคุณน้าซึ่งเป็นแม่ของซุงยังไม่กลับจากซื้อของ
และนี่คือทางสะดวกที่เขาทั้งคู่จะพลอดรักกันให้หายคิดถึง คนตัวเล็กนอนกระดิกเท้าอยู่บนเตียงของน้องชายรออีกฝ่ายขนขนมและของกินต่างๆขึ้นมาให้
ซุงเปิดประตูห้องเข้ามาพร้อมกับน้ำและขนมเต็มมือก่อนจะโยนให้คนพี่ที่นอนกระดิกเท้าอยู่บนเตียง
“กินดิ”
“ไม่อะ
ไม่ได้อยากกินขนม” คนตัวเล็กบุ้ยปากอย่างน่ารักก่อนจะปัดขนมและน้ำทิ้งลงข้างเตียง
“มันเลอะเทอะมั้ยพาย” ซุงเอ็ดก่อนจะเดินไปเก็บซากถุงต่างๆขึ้นมาวางไว้ที่โต๊ะข้างเตียง
“มึงอ่า
ไหนบอกคิดถึงกันไง” ซุงนั่งลงตรงเก้าอี้โต๊ะคอมที่ตั้งอยู่ตรงข้ามกับเตียงนอนพร้อมกับกอดอกมองดูคนตัวเล็กทำหน้างอแง
ใบหน้าหล่อหลุดยิ้มขำให้กับอีกฝ่ายพรางคิดในใจว่าถ้าเป็นเมื่อก่อนไม้พายไม่มีทางทำอะไรแบบนี้ใส่เขาแน่นอน
แล้วดูตอนนี้สิ จากไม้พายปากหมากลายเป็นไม้พายคนงอแงไปแล้วซะได้
“ก็คิดถึงไง”
“แค่ก็งั้นเหรอ
แล้วที่บอกว่าอยากกัดแก้ม อยากกอด อยากจูบล่ะวะ” อะไรเนี่ย
ไอ้ตอนในแชทซุงก็คิดว่าที่อีกฝ่ายบอกแบบนั้นเพราะแค่คิดถึง
แต่ไม่คิดว่าอยากให้เขาทำอะไรแบบนี้จริงๆซะหน่อย
“อยากให้ทำมากเหรอ”
“ฮึ่ย” คนตัวเล็กหน้างอเป็นปลาทูแม่กรอง
ก่อนจะเอนตัวลงนอนแล้วดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมจนมิดทั้งตัว ไอ้ซุง ไอ้คนโง่เอ๊ย
ไหนตอนในแชทบอกอบากทำนักไงเล่า ก็มาให้ทำแล้วทำไมไม่ทำล่ะวะ น่าโมโหชิบหาย
คนอุตส่าคิดถึงแทบตาย
“พายยยย” ซุงเรียกชื่อไม้พายเสียงยานก่อนจะกระโดดทับก้อนนุ่มที่มุดตัวหนีเขาอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา
ก้อนกลมดิ้นขลุกขลักเมื่อโดนกักตัว จนต้องโผล่หัวออกมาจากผ้าห่มอย่างช่วยไม่ได้
“มีเวลาแค่ชั่วโมงเดียว” ไม้พายสบตาร่างสูงที่สบตาเขาอยู่เช่นกัน
ก่อนที่ใบหน้าหล่อจะเคลื่อนเข้าหา ปลายจมูกโด่งรั้นแตะกับปลายจมูกเล็กของอีกฝ่าย
“แล้ว..พายอยากให้ซุงทำอะไรครับ
ลองบอกมาหน่อยสิ” มาคงมาครับอะไรของมึงเนี่ย
หัวใจของไม้พายเต้นแรงเมื่อได้ยินคำว่าครับออกจากปากร่างสูง
ร้อยวันพันปีเขาทั้งคู่ไม่เคยจะพูดจาเพราะๆใส่กันนักหรอก
พอมาได้ยินแบบนี้แล้วไปไม่เป็นเลยแฮะ
“กะ..ก็บอกไปแล้วไงเล่า
หูหนวกไง”
“งั้นเอาไรก่อนดีล่ะ
กอดก่อนมั้ย”
“ก็กอดอยู่ไม่ใช่เหรอ”
“งั้นกัดแก้ม”
“อ๊ะ!” ยังไม่ทันขาดคำฟันคบของอีกฝ่ายก็กัดลงมาบนแก้มขาวอย่างหมั่นเขี้ยว
“จูบมั้ย”
“อือ” น้ำเสียงอู้อี้ในลำคอตอบรับเสร็จ
ริมฝีปากบางก็ถูกช่วงชิมทันที ซุงกดจูบหนักๆที่ปากบางอย่างคิดถึง
หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาทั้งเขาและไม้พายแทบไม่ได้เจอหน้ากันจริงๆเลยสักครั้ง ทั้งคู่ทำได้เพียงแค่วีดิโอคอลหากัน
เพราะคุณป๊าของไม้พายให้สัญญาว่าถ้าพวกเขาทนไม่เจอกันครบสองอาทิตย์ได้พวกเขาจะได้คบกัน
แต่แล้วคำสัญญาก็ไม่เป็นผลเมื่อร่างทั้งสองกำลังแลกจูบนัวเนียกันอยู่บนเตียงผืนกว้างแห่งนี้
ซุงไม่รู้ว่าถ้าคุณลุงรู้ว่าพวกเขาผิดสัญญาแล้วเขาจะได้คบกันมั้ย
คุณลุงจะไม่พอใจหรือเปล่า
ในเมื่อลูกชายที่น่ารักของคุณลุงเป็นฝ่ายอ้อนเขาจนตบะแตกเสียก่อนแบบนี้
มือหนาของร่างสูงทำการดึงผ้าห่มที่แสนเกะกะนี้ออกไปให้พ้นทางจนเหลือเพียงคนตัวเล็กที่นอนหอบหายใจเมื่อถูกเขาจูบอย่างหนักหน่วง
ไม้พายหน้าแดงก่ำเมื่อเห็นซุงหยัดตัวขึ้นพร้อมกับถอดเสื้อยืดสีดำออกเผยให้เห็นหน้าท้องที่มีลอนกล้ามอยู่เล็กน้อยชวนให้ใจเต้น
สองแขนแกร่งทำการจับขาเล็กที่สวมกางเกงยีนส์ขาดเข่าออกจากกันแล้วจึงแทรกเข้าไปตรงกลางหว่างขา
“จ..จะทำอะไร” ไม้พายใจเต้นระรัวหนักยิ่งกว่าเก่าเมื่อร่างสูงคร่อมทับลงมาบนตัว
ก่อนจะเลิกเสื้อยืดที่คนตัวเล็กสวมใส่ขึ้น จนเห็นยอดอกสีชมพูชูชัน
ด้วยความตกใจคนตัวเล็กจึงจับข้อมือหนาไว้ไม่ให้เลิกเสื้อขึ้นไปมากกว่านี้
“ซุง”
“หืม?”
“จะทำอะไร”
“ทำให้พายเป็นของซุงไง” เขาไม่รู้ว่ามันจะเร็วเกินไปมั้ยที่จะทำแบบนี้
แต่ความรู้สึกตอนนี้มันยั้งไม่ไหวแล้วจริงๆ
เวลาแค่หนึ่งอาทิตย์ก็สามารถทำให้ซุงมั่นใจได้ว่าเขาน่ะชอบไม้พายมากขนาดไหน
แค่ไม่ได้เห็นใบหน้าน่ารักนี้ตั้งเจ็ดวันก็แทบจะขาดใจ อยากกอด
อยากฟัดให้หายคิดถึงแต่ก็ทำไม่ได้เพราะติดสัญญาที่ให้ไว้กับป๊าของไม้พาย
แต่ในเมื่อความคิดถึงของเราทั้งคู่มันมีมากกว่าจนเป็นอันต้องแอบมาหากันแบบนี้แล้ว
ในตอนนี้ซุงอยากทำให้ไม้พายรู้ว่าซุงชอบไม้พายมากขนาดไหน
อยากให้พายรู้ว่าเขาคิดถึงอีกฝ่ายมาก และสุดท้ายเลยคืออยากทำให้พายเป็นของเขาซะ
ใบหน้าหล่อคลอเคลียอยู่ตรงซอกคอขาวก่อนจะทำการขบกัดให้เกิดรอย ส่วนมือหนาก็ยังโดนคนตัวเล็กกำไว้แน่นไม่ยอมให้เขาได้เลิกเสื้อขึ้นอีก
ลิ้นร้อนโลมเลียที่ลำคอขาวจนชุ่มน้ำลายก่อนจะเลื่อนไปยังใบหูขาวที่กำลังแดงก่ำเพราะความเขินอาย
ฟันคมขบกัดใบหูนุ่มพร้อมกระซิบถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่าจนคนตัวเล็กขนลุกซู่
“ยอมเป็นของซุงได้มั้ยพาย”
“ถ้ากูยอมแล้วกูจะโดนข้อหาพรากผู้เยาว์มั้ยอะ” ประโยคคำถามเรียกเสียงหัวเราะจากร่างสูงได้ไม่ใช่น้อย
ไม้พายนะไม้พาย โดนเขาฟัดมาตั้งไม่รู้กี่รอบแล้วยังจะมากลัวติดคุกอีกเหรอแบบนี้
“ไม่หรอก
ถ้าเราไม่บอกใครอะนะ”
“แล้วอย่างมึงอะ
ทำเป็นด้วยเหรอ”
“เป็นไม่เป็นเดี๋ยวก็รู้” ซุงว่าพรางเอื้อมมือไปปลดซิบกางเกงของคนใต้ร่าง
“ว่าไง ตกลงจะยอมเป็นของซุงมั้ยครับ” คนถูกถามหน้าแดงประหนึ่งคนเป็นไข้
ยังไม่ทันได้ตอบอะไรรู้ตัวอีกทีกางเกงของเขาก็ถูกอีกฝ่ายถอดออกไปจนเหลือแค่อันเดอร์แวร์สีขาวอยู่ชิ้นเดียว
“ย..อยากทำไรก็ทำ” ถือว่าเป็นคำอนุญาตก็แล้วกัน
ร่างสูงไม่รีรออะไรอีกเพราะเวลาพวกเขามีจำกัดแค่หนึ่งชั่วโมงก่อนที่แม่ของซุงจะกลับมาจากซื้อของ
ไม้พายนอนแน่นิ่งเป็นตุ๊กตาให้อีกฝ่ายถอดอันเดอร์แวร์ชิ้นสุดท้ายออกจนหมด
เหลือเพียงเสื้อยืดตัวบางบนร่างขาวเนียน จากที่ตอนแรกมือเล็กกำมือหนาไว้แน่นไม่ให้ถกเสื้อของเขาขึ้นแต่ทว่ากลับไร้เรี่ยวแรงในครานี้
ลิ้นร้อนไล่เลียตั้งแต่ช่วงลำคอจนมาหยุดตรงยอดอกสีชมพู เสื้อยืดที่เลิกขึ้นจนเห็นยอกอกมันช่างน่ายั่วยวนใจเหลือเกิน
ไม่รอช้าจึงช่วงชิมยอดอกสีหวานตรงหน้า ลิ้นร้อนเลียวนตรงจุกสีหวานจนชุ่มน้ำลาย
ทั้งขบกัดดูดดึงจนร่างเล็กหลุดเสียงคราง ส่วนมืออีกข้างก็ทำการบีบขยำหน้าอกข้างที่ว่างอย่างหมั่นเขี้ยว
“อ๊ะ!”
ถึงกับร้องเสียงหลงเมื่อจู่ๆร่างสูงก็เขยิบใบหน้าลงมาที่หว่างขาขาว
ไม้พายในตอนนี้ตัวแดงแทบทั้งตัว ไม่ว่าซุงจะจับตรงไหน ลำคอ หน้าอก หรือหว่างขา
ก็เกิดรอยแดงได้อย่างง่ายดาย
ไม้พายผงกหัวขึ้นมองดูซุงที่กำลังจ้องแก่นกายน่ารักของเขาก็ถึงกับหน้าแดง
เมื่อไอ้คนมองมันกำลังแลบลิ้นเลียริมฝีปากพร้อมกับจ้องไม่ว่างตา
“มะ
มองอะไรนักหนา กูเขินนะเว่ย”
“มึงนี่น่ารักไปหมดทั้งตัวเลยว่ะ” พูดจบก็ทำการจับแก่นกายน่ารักเข้าปากทันที
ไม้พายกัดริมฝีปากตัวเองแน่นรับกับความรู้สึกแปลกใหม่ ตั้งแต่เด็กจนอายุตอนนี้ตัวไม้พายเองยังไม่เคยทำเรื่องลามกกับใครที่ไหนเลย
มีบ้างที่ช่วยตัวเองเวลาเครียดแต่ถ้าถามว่าประสบการณ์การมีเซ็กส์นี่ขนาดไหนก็ตอบได้ทันทีว่าติดลบ
ถึงจะเคยมีแฟนมาแล้วก็เถอะแต่ขอบอกไว้เลยว่าไม้พายน่ะหวงตัวจะตาย
แต่ไม่รู้ทำไมพอเป็นซุงเขาถึงได้ยอมหมดทั้งตัวและหัวใจขนาดนี้
อาจจะเพราะว่าชอบมาก
ไม่สิ
ความรู้สึกที่เรามีให้กันตอนนี้มันเกินกว่าคำว่าชอบไปมากแล้ว
มือหนาทำการชักรูดแก่นกายพร้อมกับดูดดึงจนคนตัวเล็กครางเสียว
ลิ้นร้อนหยอกล้อกับส่วนหัวสีชมพูน่ารักจนคนโดนกระทำถึงกับกำหมอนใบโตแน่นจนข้อมือขาวขึ้นสี ร่างสูงผงกตัวขึ้นลงพร้อมกับใช้สายตาคมมองพินิจคนตัวเล็กที่กำลังบิดเร้าอย่างเสียวซ่าน
“ซุง อ๊ะ
พ พายจะไม่ไหว มะ มันเสียว ฮื่อ!” ฟันคมขบกัดกลีบปากของตัวเองจนห้อเลือดเมื่ออีกฝ่ายยังไม่หยุดปรนเปรอแก่นกายน่ารักของเขา แต่ทว่าร่างสูงเหมือนแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินก่อนจะเร่งจังหวะโพรงปากพร้อมกับชักรูดแก่นกายอย่างเร็วจนคนตัวเล็กทนไม่ไหว
น้ำสีขาวขุ่นถูกปล่อยออกมาภายใน ซุงกลืนมันลงคออย่างไม่นึกรังเกียจ
ก่อนผละตัวออกมาแล้วถอดกางเกงของตัวเองออกบ้าง
ไม้พายนอนมองด้วยสายตาฉ่ำน้ำพร้อมกับหอบหายใจ
“อย่ามองแบบนั้น”
“ท..ทำไม”
“โคตรยั่ว” พูดจบก็ก้มลงบดขยี้ริมฝีปากบาง
สอดแทรกลิ้นร้อนเก็บเกี่ยวความหอมหวานจากโพรงปากคนตัวเล็ก
เสียงเฉอะแฉะของน้ำลายดังจนชวนให้ใจเต้น ทั้งคู่แรกจูบกันไปมาจนแทบขาดอากาศหายใจ
และเป็นไม้พายที่ทนไม่ไหวเสียก่อน ซุงเมื่อรับรู้ถึงจึงผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง
แล้วจึงกดจูบเน้นๆไปอีกหนึ่งที
“ฮะ แฮ่กๆ
ถอดเสื้อได้มั้ย”
“ไม่ต้องหรอก
ปล่อยไว้แบบนี้แหละ” ที่ซุงไม่อยากให้พายถอดเสื้อเพราะว่าชอบมองร่างขาวๆที่อยู่ในสภาพกึ่งเปลือยแบบนี้มากกว่า
มันดูเซ็กซี่จนแทบคลั่ง ซุงในสภาพเปลือยไปหมดทั้งตัวนั้นทำการจับขาขาวแยกออกกว้างแล้วจึงก้มลงไปจดจ่ออยู่ตรงช่องทางหลังของคนตัวเล็ก
ก่อนจะใช้ลิ้นเลียชิมช่องทางหวาน เขากำลังจะทำการเบิกทางก่อนที่จะเข้าไปสำรวจภายในได้อย่างเต็มตัว
เมื่อเลียจนชุ่มไปด้วยน้ำลายแล้วเจ้าตัวจึงเกร็งลิ้นแล้วแทงเข้าไปที่ช่องทางจนคนตัวเล็กร้องเสียงหลง
“อ๊ะ
ไอ้ซุง! จะ
เจ็บ”
“ทนหน่อยนะ” พูดจบก็ใช้ลิ้นแทงเข้าแทงออกจนร่างเล็กบิดเร้าด้วยความเจ็บปนเสียว
เมื่อเห็นว่าช่องทางพร้อมรับแก่นกายใหญ่ของเขาเต็มที่แล้วจึงหยัดตัวขึ้นแทรกกลางหว่างขาขาวอีกครั้ง
มือหนาทำการจับแก่นกายใหญ่ของตัวเองก่อนจะวนอยู่ตรงปากทางเข้าแล้วจึงกดส่วนหัวลงไป
“อ๊ะ
ฮือออ เจ็บ เจ็บมากเลยซุง”
เมื่อได้ยินดังนั้นร่างสูงจึงก้มลงไปบดจูบที่ริมฝีปากบางเชิงปลอบประโลมพร้อมกับสอดมือประสานเข้าหากัน
ในตอนนี้สายตาหวานของคนใต้ร่างคลอหน่วยไปด้วยน้ำตาเพราะความเจ็บแสบที่ช่องทางก่อนจะผ่อนคลายเมื่อได้รับคำปลอบโยนจากคนบนร่าง
“เจ็บแป๊บเดียวเองครับ
ทนหน่อยนะ เดี๋ยวมันจะดีเอง” ว่าจบก็ทำการกดแก่นกายเข้าไปจนสุดจนไม้พายแทบสะดุดลมหายใจ
พอไอ้เจ้าแก่นกายใหญ่โตนั่นเข้ามาได้ทั้งลำแล้วรู้สึกจุกเป็นบ้า ความรู้สึกเหมือนกำลังโดนใครต่อยท้องน้อยอย่างไงอย่างงั้น
ก่อนความเจ็บแสบจะแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านเมื่อเอวสอบเริ่มขยับเป็นจังหวะ
“อ๊ะ
ฮะฮื่อ.. ซุง อ๊ะ มัน!”
“ซี้ดดด
อ่า ...มันทำไมครับ ”
“สะ
เสียว พายเสียว” คนตัวเล็กครางเสียงหวานเมื่อสะโพกสอบเร่งจังหวะจากช้าเปลี่ยนเป็นเร็วขึ้น
สองมือที่สอดประสานกันอยู่ในคราแรกผละออกจากกัน ร่างบางที่นอนขยับตามแรงจังหวะที่ถาโถมจนต้องยกแขนเล็กขึ้นคล้องคออีกฝ่ายก่อนจะดึงเข้ามาให้รับจูบจากริมฝีปากบาง
ทั้งสองร่างแลกลิ้นเกี่ยวตะหวัดอยู่ภายในโพรงปากกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า เส้นผมสีดำสวยของคนตัวเล็กแผ่สยายไปทั่วหมอนใบโต
ถึงแม้ว่าภายในห้องนอนจะเปิดเครื่องปรับอากาศไว้จนหนาวในตอนแรกที่เข้ามา
แต่ตอนนี้ทั่วทั้งใบหน้าของร่างสูงนั้นเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อหลายหยด
ซุงกำลังมีอารมณ์ขึ้นสูงอย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่สะโพกสอบจะเร่งจังหวะเร็วขึ้นจนคนตัวเล็กเริ่มร้องไม่เป็นภาษา
“อ๊ะๆ
ตะ ตรงนั้น ฮื่อ”
“ตรงไหนครับ
ตรงนี้เหรอ อ่า..พาย” ซุงกระแทกแก่นกายร้อนเน้นย้ำจนร่างบางแอ่นสะโพกรับความเสียวซ่านอย่างปฏิเสธไม่ได้
บทรักบรรเลงอย่างหนักหน่วงไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เสียงขาเตียงครูดกับพื้นห้องประสานกับเสียงครางดังระงมจนไม่ได้สนแล้วว่าจะมีใครผ่านมาได้ยินเข้าในตอนนี้
“ซุง
อ๊ะ ระ รักพายมั้ย” ใบหน้าหวานที่แต่งแต้มไปด้วยสีแดงระรื่อพร้อมกับดวงตาฉ่ำน้ำเอ่ยถามอย่างน่าหลงไหล
ก่อนที่จะโดนอีกฝ่ายช่วงชิมความหวานจากริมฝีปากอีกครั้ง
“รักจนจะตายแล้วพาย” สะโพกสอบเร่งจังหวะกระแทกเน้นย้ำจนคนใต้ร่างต้องระบายความเสียวซ่านโดยการจิกเล็บลงที่หลังกว้างของร่างสูง
“งั้นเราปะ
เป็น อ๊ะ!” ยังไม่ทันดพูดจบประโยคก็โดนอีกฝ่ายจับพลิกให้อยู่ในท่าคลานเข่า
ร่างสูงทำการจับยึดสะโพกขาวให้มั่นก่อนจะสอดแก่นกายเข้าไปอีกครั้ง
ก้นกลมเนียนเด้งตามจังหวะจนต้องบีบขย้ำจนมันแดงเป็นรอยมือของเขา
ซุงรู้ว่าไม้พายพยายามจะพูดว่าอะไรแต่เขาจะไม่ยอมให้อีกฝ่ายเป็นคนพูดก่อนอย่างแน่นอน
“ซี้ดดด
พาย..รัดแน่นชะมัด” ซุงเอ่ยก่อนจะขยับสะโพกถี่ถัวจนเสียงหวานครางตะกุกตะกัก
ก่อนจะโถมตัวทับลงที่แผ่นหลังพายพร้อมกับซอยสะโพกหนักหน่วง
ริมฝีปากก็ไล่เลียใบหูขาวลามไปยันแก้มย้วยที่เขาชอบนักหนาก่อนจะกัดอย่างหมั่นเขี้ยว
ไม้พายน่ารักน่าฟัดไปทั้งตัวจนเขาจะคลั่งตายอยู่แล้ว
“อ๊ะๆ
ซุง...ฮื่ออ พายจะเสร็จ”
“ไม้พาย..อ่า..เป็นแฟนกับซุงนะครับ”
“อะ
อื้อ ตะ.. ตกลง” เสียงหวานตอบตกลงอย่างตะกุกตะกักก่อนจะโดนคนด้านหลังสอบสะโพกเข้าใส่อย่างถี่รัวจนหัวใจแทบเต้นไม่เป็นจังหวะ
มันเป็นความรู้สึกที่โคตรดีอย่างบอกไม่ถูก
ก๊อกๆ
!!
เสียงเคาะประตูดังขึ้นจนทำเอาทั้งคู่ที่กำลังบรรเลงบทรักเลิ่กลั่กสุดชีวิต
ก่อนที่ซุงจะหยุดสอบสะโพกพร้อมกับเงียบเสียงลง ไม้พายเองก็โดนฝ่ามือของซุงปิดปากห้ามเสียงครางเอาไว้เช่นเดียวกัน
“ซุงลูก
แม่กลับมาแล้วนะ เดี๋ยวอีกสักพักลงมากินข้าวด้วยล่ะ” ในขณะที่ผู้เป็นแม่เอ่ยบอกเช่นเดียวกับสะโพกหนาที่เริ่มขยับซอยแก่นกายที่ช่องทางหลังของคนตัวเล็กอีกครั้ง
“อ๊ะ
ไอ้ซุง จะขยับทำมะ!”
“ซุงได้ยินแม่มั้ยเนี่ย”
“ได้ยินครับแม่
อ่า อย่างร้องดังดิเดี๋ยวแม่ก็ได้ยินหรอก” เมื่อตอบผู้เป็นแม่เสร็จก็หันมากระซิบให้คนตัวเล็กต่อ
“อ่อ
แล้วแม่ลืมบอกไป ว่าป๊าพี่ไม้พายจะมากินข้าวกับเรานะวันนี้
อีกไม่กี่นาทีป๊าก็จะถึงแล้วแหละ” ชิบหายป๊าตามมา
ไม้พายถึงกับตาเบิกกว้างเมื่อได้ยินประโยคบอกเล่าจากแม่ของซุง
ก่อนจะเปลี่ยนเป็นหลับตาแน่นเมื่อซุงซอยสะโพกถี่รัวเป็นจังหวะสุดท้าย ก่อนที่น้ำคาวสีขาวขุ่นจะพุ่งเข้าไปในช่องทางหลังอย่างหมดจด
ทั้งคู่หอบหายใจแข่งกันดังลั่นห้องเมื่อได้ยินฝีเท้าของผู้เป็นแม่เดินจากไป
“ทำไงดี
ป๊าตามมา” คนตัวเล็กที่ฟุบหน้าลงกับที่นอนเอ่ยถามอย่างกังวลก่อนจะโดนคนที่นอนทับร่างบางอีกทีหอมแก้มขาวไปหนึ่งฟอด
“ไม่ทำไง
ก็คงต้องยอมรับชะตากรรม โอ๊ย!” เป็นต้องร้องโอดโอยเมื่อโดนศอกเล็กกระแทกเข้าที่ท้องอย่างแรง
“มึงก็แบบนี้อะ
กูซีเรียสนะเว่ย ถ้าป๊าไม่ยอมให้คบกันจะทำไงเล่า”
“จะพามึงหนี”
“ตีนเหอะ
แล้วเมื่อไหร่จะเอาไอ้แท่งนั่นออกไปสักทีกูอึดอัด”
“อยากต่ออีกรอบ”
“มึงอยากตายหรืออยากต่อดีล่ะ
เดี๋ยวป๊าจะมาถึงแล้ว กูว่าเรารีบใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยเหอะ”
“เอางั้นก็ได้ พาย”
“อะไร”
“รักนะ”
“อือ
กูก็รักมึง” น่ารักเป็นบ้า
น่ารักชิบหาย น่ารักเหี้ยๆ
นี่คือคำที่ซุงคิดอยู่ในหัวก่อนจะทำการปล้ำจูบคนตัวเล็กไปอีกรอบคนอีกฝ่ายเริ่มงอแงเพราะเขาไม่ยอมลุกไปใส่เสื้อผ้าสักที
อย่าลืมไปอ่านต่อที่จอยลดานะฮะ
โอ้ยฟินฟินมากกกกกก
ตอบลบ