Swimming pool taegi
ONE SHORT
TAEGI
SWIMMING POOL
ทุกๆเวลาสองทุ่มจะเป็นเวลาที่สระว่ายน้ำของโรงเรียนปิดหลังจากที่ให้นักเรียนและบุคคลภายนอกทำการใช้บริการแต่ส่วนมากก็มักจะมีแค่นักกีฬาว่ายน้ำของโรงเรียนเท่านั้นแหละที่อยู่ซ้อมจนถึงเวลาปิดสระ
และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่แทฮยองอยู่ซ้อมจนมืดค่ำพร้อมกับจองกุกเพื่อนสนิท
เมื่ออีกฝ่ายซ้อมจนพอใจแล้วจึงขอตัวกลับบ้านก่อนส่วนแทฮยองเองนั้นจะขอต่ออีกสักยี่สิบนาทีแล้วจะกลับ
เพระวันนี้เขารู้สึกว่ายังซ้อมได้ไม่ดีเท่าไหร่นัก
“งั้นกูไปแล้วนะ มึงก็อย่าเลทนัก เดี๋ยวรปภ.เขาจะมาไล่เอา”
“กูบอกเขาไว้แล้วแหละว่าจะเลท”
“อ่า งั้นกูไปนะ”
“อืม กลับดีๆ”
จองกุกโบกมือลาเพื่อนสนิทก่อนจะแบกกระเป๋าเป้ใบโตเดินออกไป
แทฮยองดำผุดดำว่ายอยู่ภายในสระหลายนาทีจนรู้สึกถึงเสียงประตูทางเข้าเปิดออกเหมือนกับว่ากำลังมีคนเดินเข้ามา
คงจะเป็นพี่รปภ. ละมั้ง
ร่างสูงไม่ได้ใส่ใจนักก่อนจะดำลงไปในน้ำต่อเพราะเวลายังคงเหลือเฟือ
แทฮยองแหวกว่ายอยู่ใต้น้ำไปมาก่อนจะตาเบิกกว้างเมื่อเห็นขาขาวๆสองข้างของใครไม่รู้ห้อยลงมาอยู่ริมสระ
ผีเหรอ?
แว๊บแรกเจ้าตัวคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้นอกจากผี
เพราะเวลานี้คงไม่มีใครมาใช้สระน้ำนอกจากนอกจากนักกีฬาหรอก
แทฮยองกลั้นหายใจอยู่ใต้น้ำเป็นนาทีเมื่อขาขาวๆนั้นยังไม่หายไป
จนเจ้าของขาขาวจะค่อยๆหย่อนตัวเองลงมาในสระ
แทฮยองตกใจมากกว่าเดิมเพราะผีกำลังลงมาว่ายน้ำกับเขา
เจ้าผีตัวนั้นเดินมาใกล้แทฮยองที่ดำแอบอยู่ใต้น้ำมากขึ้นอย่างไม่รู้ตัวจนกระทั่งมันเดินมาชนเขา
แล้วกระเด้งตัวออกไปราวกับตกใจ
ผีอะไรตกใจเป็นด้วย
แต่วินาทีนั้นแทฮยองแทบจะหมดลมหายใจเมื่อกลั้นหายใจอยู่เป็นนาที
เจ้าตัวทนไม่ไหวจึงพรวดขึ้นมาหายใจบนผิวน้ำ มือหนาลูบใบหน้าของตัวเองก่อนจะค่อยๆลืมตามองบางสิ่งบางอย่างที่เขาคิดว่าผีตรงหน้า
ไม่ใช่ผีว่ะ
แต่เป็น
“แทฮยองยังไม่กลับบ้านอีกเหรอ” ใบหน้าน่ารักภายใต้กรอบแว่นนั้นเอ่ย
ก่อนจะถอยตัวหนีเขาจนหลังแนบชิดกับขอบสระ
“ยังน่ะ แล้วยุนกิมาทำอะไรเวลานี้” มิน ยุนกิ เด็กนักเรียนที่เป็นหัวกะทิของห้อง
เขาเรียนอยู่ห้องเดียวกับแทฮยอง แต่เขาน่าสงสารเพราะไม่มีเพื่อนคนไหนอยากคบหาสมาคมด้วย
ด้วยบุคลิกท่าทางที่ดูแล้วน่าจะเป็นคนโลกส่วนตัวสูง แล้วไหนจะชอบใส่แว่นเนิร์ดอยู่เป็นประจำอีก
“เรามาว่ายน้ำ”
“ตอนนี้เนี่ยนะ”
“อื้ม ทำไมเหรอ ทีแทฮยองยังว่ายได้เลยตอนนี้”
“ก็เราเป็นนักกีฬาว่ายน้ำนี่”
“เราไม่ได้เป็น แต่แค่อยากว่าย ไม่ได้เหรอ?” คำพูดคำจาที่ขัดกับบุคลิกนั่นทำเอาแทฮยองแปลกใจ หรือว่าที่จริงแล้วจะไม่ได้เป็นคนโลกส่วนตัวสูงอย่างที่เค้าว่ากันนะ
“ได้สิ แต่นี่มันใกล้เวลาปิดสระแล้ว
อีกเดี๋ยวพี่รปภเขาจะมาไล่นะรู้มั้ย”
“รู้ แต่ใครสน”
อ่า แสบจังแฮะ
เจ้าตัวต่อปากต่อคำกับแทฮยอง
ก่อนจะเริ่มแหวะว่ายบ้าง
ยุนกิว่ายน้ำทั้งที่ใส่กางเกงว่ายน้ำขาสั้นตัวจิ๋วกับเสื้อยืดสีขาวบาง
อันนี้แทฮยองยังพอเข้าใจ แต่ว่าไอ้การที่ว่ายน้ำไปแล้วใส่แว่นไปด้วยอันนี้แทฮยองไม่เข้าใจสักนิด
“ใครเขาใส่แว่นว่ายน้ำกัน”
“เราไง”
“เพี้ยนไปแล้วไง” คนตัวเล็กเมินหน้าหนีก่อนจะเริ่มว่ายด้วยท่าทีเก้ๆกังๆ จนแทอยองขัดใจอยากจะสอนว่ายน้ำให้คนตัวเล็ก
“ว่ายน้ำเป็นมั้ยเนี่ย”
“เป็นสิ”
ถึงเจ้าตัวจะตอบแบบนั้นแต่ท่าทางการว่ายก็ยังเหมือนคนว่ายไม่เป็นอยู่ดีนั่นแหละ
“สอนมั้ย?”
“ไม่เป็นไร อ๊ะ!” คนตัวเล็กเหมือนจะทรงตัวผิดจังหวะจนตัวเองจมหายลงไปในน้ำ
แทฮยองรีบว่ายเข้าไปช่วยก่อนจะดึงอีกฝ่ายขึ้นมา
ยุนกิไอด้วยอาการสำลักจนหน้าแดง
แว่นหนาเตอะเกี่ยวใบหูอยู่ข้างเดียว แทฮยองทำการถอดแว่นของอีกฝ่ายออก ดวงตาเล็กช้อนมองใบหน้าหล่อที่กำลังถอดแว่นของตัวเองออกไป
ภาพตรงหน้าเบลอไปหมด หน้าแทฮยองเองยุนกิก็มองแทบไม่ชัด
“เดี๋ยวสอน จะเอาท่าไหน กรรเชียง ท่ากบ หรือว่า…จะเอาทุกท่า”
ใบหน้าขาวขึ้นสีเมื่อได้ยินประโยคของเพื่อนร่วมห้อง
แทฮยองลอบยิ้มเมื่อเห็นเพื่อนตัวเล็กเขินอาย
น่ารักว่ะ
ไม่ทันไรคำว่าน่ารักก็ลอยอยู่ในหัวแทฮยองเต็มไปหมด
เรียนห้องเดียวกันมาตั้งหลายปีก็พึ่งรู้วันนี้นี่แหละว่ายุนกิน่ะน่ารักขนาดนี้
“ไม่เอา เราไม่ว่ายแล้ว” คนตัวเล็กมุ่ยหน้า แล้วพยามจะว่ายหนีแทฮยองออกไป
แต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อร่างสูงเข้ามาประชิดแผ่นหลังสัมผัสได้ถึงมัดกล้ามและลอนหน้าท้องที่ดูเป็นคนสุขภาพดี
ยุนกิขนลุกซู่เมื่อจู่ๆอีกฝ่ายกระซิบที่ใบหู
“ถอดเสื้อเร็ว เดี๋ยวสอน”
“มะ ไม่เอา ถอยไปเลยนะแทฮยอง อ๊ะ” แทฮยองรวบร่างเล็กประชิดอกแกร่งก่อนจะถอยให้ชิดกับริมสระ
ยุนกิสบัดตัวหวังให้หลุดจากพันธนาการแต่แทฮยองก็ออกแรงรัดร่างเขาแน่นขึ้น
“พึ่งรู้”
“พึ่งรู้อะไร?” ยุนกิขมวดคิ้วเป็นปมเมื่อแทฮยองกระซิบพูดตรงใบหูอีกครั้ง
แล้วจึงเงียบไปสักพักจนยุนกิขัดใจว่าเขาจะพูดอะไร
“พึ่งรู้ว่าน่ารักขนาดนี้”
จากที่สะบัดตัวไปมาก็ต้องหยุดชะงักเมื่อประโยคเมื่อกี้ทำเอายุนกิเผลอใจสั่น
“พะ พูดอะไรเนี่ยแทฮยอง ปล่อยเราสักทีได้มั้ย ฮื่อ” คนน่ารักหลับตาแน่นเมื่อลิ้นอุ่นของร่างสูงสัมผัสใบหู
มือหนาเริ่มอยู่ไม่สุขพยามสอดแทรกเข้ามาภายในเสื้อตัวบางที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำ
คนตัวเล็กพยายามแกะมือปลาหมึกออกแต่ก็ไม่เป็นผลสัดนิด ก่อนจะนิ่วหน้าเมื่อยอดอกสีชมพูที่หวงแหนกำลังโดนมือหนาบุกรุก
แทฮยองบีบเค้นราวกับมันคือของเล่น
ซ้ำยังซุกไซร้ซอกคอขาวจนยุนกิเสียอาการ
“ปล่อยเรา ฮื่อ”
“จะปล่อยก็ต่อเมื่อยุนกิเรียนจบคลอสเท่านั้น”
“อ๊ะ แทฮยอง” แทฮยองบังคับคนตัวเล็กให้ถอดเสื้อออก
ก่อนจะเปลี่ยนเป็นดันให้อีกฝ่ายแนบชิดกับริมสระแทน
ร่างสูงย่อตัวลงเล็กน้อยให้ปากตรงกับหน้าอกคนน่ารักก่อนจะทำการช่วงชิมยอดอกสีชมพูตรงหน้า
มินยุนกิที่ตั้งตัวไม่ทันได้แต่ยืนหลับตาแน่นเพราะมือก็โดนอีกฝ่ายจับกุมอยู่ คนตัวเล็กทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากยืนเป็นตุ๊กตาให้อีกฝ่ายรังแก
“นุ่มนิ่มไปทั้งตัวเลย”
แทฮยองเอ่ยชมร่างกายของคนตัวเล็กก่อนจะขบกัดยอดอกอีกฝ่ายให้เจ็บเล่น
เมื่อหยอกล้อบริเวณนั้นจนพอใจเจ้าตัวก็หยัดตัวขึ้นเพื่อมองใบหน้าน่ารักที่เผยอปากหายใจ
แต่แทฮยองคิดว่าอีกฝ่ายกำลังเชิญชวนเขาเสียมากกว่า
ก่อนจะก้มลงประกบริมฝีปากนุ่มหยุ่นราวกับเยลลี่ แทฮยองบดจูบซ้ำๆพรางสอดลิ้นเก็บเกี่ยวความหวานภายในโพรงปากจนยุนกิเริ่มจะขาดอากาศหายใจ
กดจูบเน้นๆไปอีกหนึ่งทีแล้วจึงผละออก
“แฮ่กๆ แทฮยอง!” คนตัวเล็กตะคอกใส่เสียงแข็งพร้อมกับทำหน้าโกรธแต่แทฮยองไม่ได้รู้สึกผิดแม้แต่น้อยมีแต่รู้สึกมันเขี้ยวหนักกว่าเดิม
โคตรน่าแกล้ง
“โกรธเหรอ”
“ใช่ จะกลับบ้านแล้-” แทฮยองยกร่างเล็กขึ้นนั่งริมสระโดยไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัว
ก่อนจะทำการถอดกางเกงว่ายน้ำตัวจิ๋วของยุนกิออกไปอย่างรวดเร็ว ยุนกิหน้าแดงแจ๋ไม่รู้ว่าเพราะเขินหรือโกรธที่อีกฝ่ายลวนลามเขาไม่หยุดกันแน่
“อ้ากว้างๆหน่อยครับ”
เสียงทุ้มเอ่ยประโยคล่อแหลมแล้วจึงจับขาขาวแยกออกจากกันจนเห็นไปถึงไหนต่อไหน
วิวดีชิบหาย
“หยุดเลยนะ อย่าทำแบบนี้ อ๊ะ” คนขี้แกล้งสอดนิ้วเข้าช่องทางหลังอย่างไม่บอกกล่าว
ความรู้สึกแรกที่ยุนกิรับรู้คือมันเจ็บ ก่อนที่นิ้วยาวที่อยู่ภายในจะขยับเข้าออก
คนน่ารักกัดริมฝีปากตัวเองระงับอารมณ์
แทฮยองมองดูใบหน้าที่กำลังทรมานจากการที่โดนเขาแกล้งแล้วรู้สึกชอบใจ
ก่อนจะเพิ่มนิ้วอีกสองนิ้ว จนคนตัวเล็กหลุดครางเสียงหวาน
“ไม่ไหวแล้วว่ะ” แทฮยองดึงยุนกิกลับมาในสระอีกครั้งแล้วรวบตัวเข้าหา
แขนเล็กคล้องคออีกฝ่ายอย่างไม่รู้ตัว ส่วนขาขาวใต้น้ำก้เกี่ยวเอวสอบไว้
“ไม่แกล้งแล้วได้มั้ยแทฮยอง” คนตัวเล็กพูดเสียงอ้อนก่อนจะแนบหน้าผากประกบกับหน้าผากของอีกฝ่าย
ทำเอาแทฮยองใจเต้นแรงเพราะความน่ารัก
อย่างกับแมว
แทฮยองเหมือนกำลังโดนลูกแมวตัวน้อยออดอ้อนให้เขาปล่อยออกไปวิ่งเล่นนอกบ้าน
แต่ว่าเขาคงปล่อยไปไม่ได้
เพราะถ้าปล่อยไป
เขาอาจจะไม่ได้แกล้งลูกแมวตัวนี้อีก
“ยังไม่ได้เรียนเลยนะ” ว่าจบก็กดจูบปากเล็กไปหนึ่งที
ก่อนจะควักแก่นกายภายใต้กางเกงว่ายน้ำของตัวเองออกมา
ชักรูดอยู่สองสามทีแล้วจึงสอดใส่เข้าช่องทางของคนตัวเล็ก
“อ๊ะ!” มินยุนกิน้ำตาคลอเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บแสบที่สอดแทรกเข้ามากะทันหัน
แทฮยองแช่แก่นกายค้างไว้เพื่อให้อีกฝ่ายได้ปรับตัว คนตัวเล็กมองใบหน้าหล่อด้วยสีหน้าคาดโทษผสมปนเปกับน้ำตาที่คลอหน่วยจนแทบจะล้นออกมา
“อย่าทำหน้าแบบนั้น”
“เราเกลียดแทฮยอง”
“แต่เราชอบยุนกินะ” ว่าจบก็ขยับสะโพกเข้าออกจนน้ำในสระกระเพื่อม คนตัวเล็กกัดริมฝีปากตัวเองจนแทบห้อเลือดเมื่อร่างสูงโถมแรงเข้าใส่อย่างหนักหน่วง
อาจจะเป็นเพราะอยู่ในน้ำ กิจกรรมอย่างว่าถึงได้ลื่นไหลแบบไม่ติดขัด
เล็บคมจิกไหล่กว้างจนเป็นรอยเพราะระบายความเจ็บช่วงล่าง
ตั้งแต่เกิดมายุนกิเป็นเด็กตั้งใจเรียนมาตลอด เขาเก่งแต่ทฤษฎี
เรื่องเพศศึกษาก็เช่นกัน ยุนกิท็อปของห้องจนเพื่อนหลายคนอิจฉา
แต่ถ้าถามว่าเคยปฏิบัติจริงมั้ย ยุนกิตอบเลยว่าไม่
และนี่คือครั้งแรกที่เขาได้ลองทำอะไรแบบนี้
แถมยังเป็นสถานที่ที่เป็นสระว่ายน้ำอีก
เขาก็แค่อยากมาว่ายน้ำในตอนที่ไม่มีคนก็เท่านั้นเอง
เพราะเวลามีคนอยู่เยอะเขาก็มักจะโดนแกล้งอยู่เสมอ จนไม่อยากมาที่นี่
เบื่อไอ้พวกขี้แกล้งทั้งหลาย เลยแอบมาที่นี่ประจำตอนฟ้ามืด
รอให้ทุกคนกลับบ้านกันหมด แต่วันนี้แผนดันผิดพลาดเพราะแทฮยองดันซ้อมว่ายน้ำจนมืดค่ำ
และยุนกิเองก็ดันโดนอีกฝ่ายแกล้งเช่นกัน แต่แกล้งแบบแทฮยองนี่ไม่เคยมีใครทำมาก่อนก็เท่านั้นเอง
“อ๊ะ ฮะ ฮื่อ แทฮยองพอแล้ว ไม่เอาแล้ว” เสียงหวานครางขอร้องให้ร่างสูงหยุดการกระทำแต่
แทนที่แทฮยองจะหยุดแต่กลับเพิ่มแรงขยับมากขึ้นพรางก้มลงขบกัดซอกคอขาวจนเกิดรอย
มินยุนกิรู้สึกไม่แฟร์เมื่อเป็นฝ่ายโดนแกล้งอยู่ฝ่ายเดียว
เลยเปลี่ยนจากจิกไหล่กว้างมาเป็นบีบแก้มของแทฮยองหวังจะเอาคืน
“อุนอิอันเอ็บ(ยุนกิมันเจ็บ)”
“เราก็เจ็บเหมือนกันแหละ อ๊า!” แทฮยองรัวสะโพกถี่รัวราวกับจะเอาคืนคนตัวเล็กที่บีบแก้มเขา
ใบหน้าน่ารักแหงนอ้าปากครางจนเหมือนจะหมดแรงให้ได้
เสียงฝีเปิดประตูทางเข้าดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับแสงจากกระบอกไฟฉายที่สาดส่องไปทั่งบริเวณ
แทฮยองหยุดการกระทำชั่วครู่พลางเอามือปิดปากห้ามเสียงโวยวายของยุนกิก่อนจะพาอีกฝ่ายดำลงไปน้ำน้ำพร้อมกันเพื่อแอบพี่รปภ.ที่มาตรวจดูความเรียบร้อย
ทั้งสองร่างดำอยู่ในน้ำ
เป็นแทฮยองที่สามารถกลั้นหายใจได้นานเพราะเขาเป็นนักกีฬา แต่คนตัวเล็กนี่สิ
จะขาดใจตายอยู่รอมร่อ เห็นดังนั้นแทฮยองจึงประกบริมฝีปากแบ่งอากาศหายใจให้คนตัวเล็ก
จากที่อีกฝ่ายดิ้นขลุกขลักไปมากลับกลายเป็นนิ่งเฉย ในตอนที่แขนเล็กเริ่มคล้องคอร่างสูงอีกครั้ง
เอียงใบหน้าปรับองศาไปมา
จากที่ตั้งใจจูบเพื่อแบ่งอากาศแต่ตอนี้แปรเปลี่ยนเป็นจูบที่ดูดดื่มจนไม่อยากละออก
รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก
อยากอยู่แบบนี้นานๆ
เมื่ออยู่ใต้น้ำนานเกินไปจนคิดว่าพี่รปภ.คงจะออกไปแล้วทั้งคู่จงลอยตัวขึ้นมาบนผิวน้ำแข่งกันหอบหายใจ
แทฮยองยิ้มกวนใส่อีกฝ่าย”ติดใจอะดิ”
ยุนกิไม่ได้ตอบอะไรเพียงแค่แกล้งเสมองไปทางอื่น
ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อถูกพลิกร่างให้หันหลัง มือเล็กกำขอบสระแน่นอย่างรู้ชะตากรรมที่กำลังจะมาถึง
แทฮยองจัดท่าทางได้ที่แล้วจึงสอดใส่แก่นกายอีกครั้ง
“อ๊ะ” เสียงหวานหลุดครางเมื่อรับสัมผัส
แทฮยองสอบสะโพกเป็นจังหวะอีกครั้ง มือหนาก็ทำการบีบขยำก้นขาวจนเป็นรอยมือ
นิ่มไปทุกส่วนจนอยากเก็บเอาไว้บีบคนเดียว
“หลังจากวันนี้จะมาที่นี่อีกมั้ยยุนกิอา”
ร่างสูงเอ่ยพรางครางเสียงต่ำเมื่อแก่นกายโดนช่องทางคับแคบรัดแน่น
“ มะ ไม่มาแล้ว เราเกลียดแทฮยอง ฮื่อ”
“อ่า ถึงยังไงเราก็ได้เจอกันทุกวันที่โรงเรียนนี่เนอะ”
“เจอแล้วไง เราจะไม่คุยกับแทฮยองหรอกรู้ไว้ด้วย”
“ใจร้ายจังครับ”
“อ๊ะๆ อย่ากระแทกแรงได้มั้ย มันจุก”
สะโพกหนากระแทกเน้นๆให้คนใจร้ายร้องครวญครางก่อนจะฟาดมือลงที่แก้มก้นขาวไปหนึ่งที
“คนใจร้ายต้องโดนแกล้งแรงๆแบบนี้แหละ”
“กะ เกลียดแทฮยอง
อย่าหวังว่าจะได้เข้าใกล้เราอีกนะ”
“ไม่รู้สิ ถ้าเข้าใกล้ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
แต่ถ้าได้อยู่กันสองต่อสองแบบนี้อีกล่ะก็…จะจับเอาให้ร้องเลยนะครับ
ระวังตัวไว้ด้วยล่ะ” เขากระซิบข้างหูก่อนจะรัวสะโพกถี่รัวแล้วปล่อยของเหลวสีขาวใส่ช่องทางหลังจนมันแทบจะล้นออกมาด้านนอก
มินยุนกิที่ยังไม่ได้ปลดปล่อยก็นิ่วหน้าด้วยความทรมาน
แทฮยองจึงพลิกร่างเล็กหันกลับมาหาเขาแล้วใช้มือของตัวเองรูดรั้งแก่นกายน่ารักของอีกฝ่ายพร้อมกับป้อนจูบแลกลิ้นจนน้ำลายเฉอะแฉะไปหมด
ก่อนที่คนตัวเล็กจะกระตุกเกร็งปล่อยของเหลวสีขาวออกมาเต็มมือแทฮยองแล้วสักพักของเหลวนั้นก็จางหายไปผสมกับน้ำในสระ
สงสัยคงต้องล้างสระให้โรงเรียนแล้วมั้งแบบนี้
แทฮยองยกยิ้มพอใจก่อนจะจุ๊บลงไปที่แก้มข้าว”ระวังตัวไว้นะ ถ้าเจอมีโอกาศเมื่อไหร่ล่ะก็…”
“พอเลย เสร็จแล้วก็ออกไปได้แล้ว”
“ไปเปลี่ยนชุดพร้อมกัน”
“ทำไม”
“เดี๋ยวไปส่งบ้าน”
“ไม่”
“ถ้าดื้อจะจับเอาอีกรอบนะ”
“เราเกลียดแทฮยองที่สุดเลย!”
END
แทกิอินสระว่ายน้ำ ลงให้อ่านกันตามที่กดโพลกันแล้วนะฮับ ฮาาา สงสัยจังว่าท่าพวกนี้มันมีอยู่ในท่าว่ายน้ำด้วยเหรอ
เอ๋ ทำไม่ต้องแกล้งเพื่อนอ่า แทฮยองนิสัยไม่ดีเลย
คอมเม้นได้ในนี้เลยนะฮับ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น