CUT #ไอ้เวย์แม่ง 05 ถ้ากูไม่ใช่มัน

                                      CUT

“ต้องเอาดิก็มึงไม่ยอมเช็ดตัวอะ” กัสดิ้นไปมาเมื่อเวลเริ่มล็อคแขนทั้งสองข้างก่อนที่มือหนาจะพยายามเลิกเสื้อของกัสขึ้นหมายจะถอด

“ฮื่ออ ไม่เอาแล้ว เช็ดตัวก็ได้” เอ่ยพร้อมสงสารตาอ้อนที่คิดว่าน่าสงสารที่สุดให้อีกฝ่ายหวังว่าจะรอด

“ไม่ทันแล้วว่ะ ลูกชายกูมันโคตรต้องการมึงเลยตอนนี้” ไม่ว่าเปล่าเวลจึงจับกัสถอดเสื้อออกอยากง่ายดายก่อนจะก้มลงไซร้ซอกคอขาวเนียน ฟันคมขบกัดจนมีรอยขึ้นเป็นจ้ำ ก่อนที่มือข้างนึงกำลังทำการบดคลึงยอดอกสีชมพูอย่างสนุกมือ ริมฝีปากหนาละจากลำคอขาวเลื่อนลงมายังยอดอกอีกข้างที่กำลังชูชันก่อนจะละเลงลิ้นร้อนไล่วนเป็นวงกลมอย่างกระหาย

“อ๊ะ ฮะ ฮื่อออ เวย์อย่ากัด” คนตัวเล็กร้องปรามเมื่อโดนอีกฝ่ายใช้ฟันคมขบกัดอย่างหมั่นเขี้ยว มือหนาละจากหน้าอกคนตัวเล็กเปลี่ยนมาดึงกางกางผ้าขาสั้นที่เจ้าตัวใส่ออกไปให้พ้นๆทาง ก่อนที่เวลจะผละออกมาถอดเสื้อผ้าของตัวเองเช่นกัน สองร่างบนเตียงอยู่ในสภาพเปลือยเปล่า เวลรั้งกัสให้ลุกขึ้นนั่งส่วนตัวเองนั้นนั่งชันเข่าจนอะไรต่อมิอะไรที่มันแข็งสู้หน้าอีกฝ่าย

“กินติมมั้ย ถึงจะป่วยแต่กินได้เพราะมันคือติมอุ่น” เป็นประโยคที่กัสอยากจะเอาตีนถีบยอดหน้าไอ้บ้าหื่นกามนี่เสียจริงท่าไม่ติดว่าเสียเปรียบมันอยู่แบบนี้

“ไม่กินโว้ย!”

“กินหน่อยน่า บริหารปากไง เนี่ยถือเป็นการออกกำลังกายอย่างนึงเลยนะ”

“บริหารปากที่หน้ามึงอะ บอกว่าไม่กินไงพูดไม่รู้เรื่องไงวะ อะ อื้อออ!” ยังพูดไม่ทันจบก็โดนเวลบีบปากให้อ้าออกก่อนจะยัดแท่งเนื้อร้อนเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“ซี้ดดดด อ่า โคตรดีเลยกัส”

“อะ ไอ้เอี้ยเอย์เอาออกไอ” เวลขยับสะโพกเข้าออกที่โพรงปากคนตัวเล็กอย่างเอาแต่ใจ จนมีบ้างที่ฟันคมเผลอครูดกับผนังหุ้มจนเวลต้องร้องซี้ดเพราะความเสียว

กัสที่เมื่อรู้ว่ายังไงคืนนี้เขาก็ไม่รอดอยู่แล้ว จึงถอนหายใจเฮือกใจก่อนจะเริ่มใช้มือจับแท่งร้อนที่กำลังขยับเข้าออกด้วยตัวเอง  ลิ้นเล็กเริ่มไล้เลียตั้งแต่ส่วนหัวจนมาถึงแกนกลางส่วนที่ทำไม่ถึงจึงใช้มือช่วยอีกแรง กัสดูดเลียแท่งร้อนราวกับเป็นไอติมรสหวานเรียกเสียงครางจากอีกฝ่ายเป็นดิบดี

“อื้มม อย่างนั้นแหละเด็กดี อ่า..” เวลขยำผมสีดำของกัสจนมันยุ่งเหยิงไปหมด กัสที่เริ่มหายใจไม่ออกจึงตัดสินใจผละปากออกมาจนทำให้เกิดเสียงดัง

เป๊าะ!

“แฮ่ก..แฮ่ก หะ หายใจไม่ออก”

“อ่า พอแล้วครับ ต่อไปเดี๋ยวพี่ทำเอง” ด้วยความที่อายุมากกว่าจึงเผลอแทนตัวเองว่าพี่ออกไปอย่างไม่รู้ตัว เวลดันกัสให้นอนราบกับผืนเตียง สอดแขนแกร่งทั้งสองข้างเข้าใต้ขอพับขาขาว ก่อนจะจับแท่งร้อนจ่อที่ช่องทางด้านหลังของคนที่อยู่ใต้ร่าง กัสหลับตาแน่น เมื่อเวลค่อยๆสอดแท่งเนื้อร้อนเข้ามาด้านในช้าๆ

“อ๊ะ เจ็บ!” ก่อนจะร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บเมื่ออีกฝ่ายดันเข้ามาจนมิดลำ

“แน่นชิบ..อย่าเกร็งสิกัสพี่ขยับไม่ได้” คนตัวเล็กขมิบช่องทางแน่นเกินกว่าที่จะขยับได้ เวลจึงกดจูบที่ริมฝีปากพลางสอดลิ้นเก็บเกี่ยวความหวานหวังให้อีกฝ่ายผ่อนคลายได้บ้าง แล้วมันก็ได้ผลกัสยกสองแขนคล้องคอหนาทั้งคู่แรกจูบกันดูดดื่มก่อนที่เวลจะเริ่มขยับสะโพก

“อ๊ะ ... อ๊ะ  อื้อออ เวย์มัน..”

“มันทำไมครับ เสียวหรอ หืม” เอ่ยถามพร้อมทั้งขยับแท่งร้องถี่รัวจนกัสเริ่มร้องไม่เป็นภาษา เวลเคยมีอะไรกับกัสมาตั้งหลายครั้งแต่ก็ยังไม่ชินสักที เขาโคตรชอบร่างกายกัส ชอบริมฝีปากบางน่าจูบ ชอบแก้มขาวๆที่มันชอบขึ้นสีเวลาเจ้าตัวเขินอาย เห็นแล้วมันอดใจไม่ให้ฟัดไม่ได้ เอวหนายังคงสอบสะโพกถี่รัวไม่ลดแรงแม่แต่น้อย เม็ดเหงื่อเริ่มผุดออกมาจากร่างกายของทั้งคู่ไม่มากนัก ถึงจะเปิดแอร์แต่อุณหภูมิความร้อนในร่างกายสงสัยจะร้อนจนเอาไม่อยู่

“อ๊ะ อ๊ะ เวย์มันเสียว มะไม่ไหวแล้ว” กัสร้องครางเมื่อรู้สึกว่าตัวเองเริ่มที่จะไม่ไหว ไหนจะร่างกายที่กำลังป่วยแล้วยังมาโดนทำอะไรแบบนี้อีก กัสล่ะอยากจะบ้าตาย

“แป๊บนึงครับ พี่ขออีกท่า” เวลเปลี่ยนท่าเป็นจับกัสพลิกให้อยู่ในท่าคลานเข่าทั้งที่แท่งเนื้อร้อนยังคงเชื่อมติดกับช่องทางด้านหลังอยู่ เวลบีบเค้นก้นขาวอย่างมันส์มือก่อนจะออกแรงตีอย่างเอาแต่ใจ

เพลี๊ยะ!

“อ๊ะ ฮื่ออ เจ็บ อย่าตี อย่าตีกัส” คนตัวเล็กร้องเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บที่ก้น สะโพกสอบยังคงเร่งจังหวะเร็วและถี่รัวไม่พอยังหมุนควงแท่งร้อนหนักๆและเน้นๆ กัสที่เริ่มจะทนความเสียวนี้ไม่ไหวจนอยากจะครางออกมาให้ดังที่สุดถ้าไม่ติดว่าเกรงใจห้องข้างๆ

“ครางชื่อพี่หน่อยสิครับเด็กดี” เวลพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าพร้อมกับสะโพกที่ยังคงขยับเป็นจังหวะเดิม

“เวย์ อ๊ะ เวย์พอแล้ว กะ..กัสจะไม่ไหวแล้ว”

แม่งเอ๊ย ... ขัดใจชะมัด เขาอยากให้กัสครางชื่อเขาที่ไม่ใช่เชื่อไอ้พี่ชายฝาแฝดที่เขาเกลียดขี้หน้า แต่จะทำไงได้เมื่อเขายังไม่อยากให้กัสรู้ว่าเขาเป็นใคร ยอมรับว่าเขาเองก็กลัวเหมือนกัน กลัวว่ากัสจะตกใจแล้วเกลียดเขาไปเลย ถ้าเป็นแบบนั้นเขาคงต้องบ้าตายแน่ๆ ทางที่ดีควรเก็บเรื่องนี้เอาไว้ก่อน ไว้ถ้าพร้อมเมื่อไหร่เขาจะบอกกัสด้วยตัวของเขาเองนี่แหละ


"ถ้ากูไม่ใช่มัน มึงจะเกลียดกูมั้ย"


"อ๊ะ หะ..ห๊ะ คือ คืออะไร?"


"ซี้ดดด อ่า เปล่าหรอก ช่างเหอะ"

“อีกนิดนะ เสร็จพร้อมกัน” เวลใช้มือขยับแท่งเนื้อน่ารักของกัสไปพร้อมกับแท่งร้อนของเขาที่กำลังผุดเข้าผุดออกอยู่ในตัวอีกฝ่าย ก่อนจะกระตุกเกร็งเมื่อถึงจุดสิ้นสุดน้ำสีขาวขุ่นอัดฉีดเข้าไปในตัวคนตัวเล็กทุกหยาดหยด ส่วนกัสก็เสร็จตามกันมาติดๆ ก่อนที่จะหมดแรงทิ้งตัวลงนอนไปพร้อมกันทั้งคู่

ทั้งสองร่างผลัดกันหอบหายใจประหนึ่งไปวิ่งแข่งมาราธอนกันมา เวลกดจูบที่ศรีษะที่มีเส้นผมสีดำสนิทอย่างรักใคร่

“เห็นมั้ย พอเหงื่อออกแล้วตัวเริ่มอุ่นขึ้นเลยอะ”

“ไม่เห็นเกี่ยวกันเลย ฮื่ออออ” กัสหลับตาปี๋เมื่อโดนเวลระดมฟัดแก้มขาวอย่างหมั่นเขี้ยว

“พอแล้วนะ อยากนอน” กัสพูดด้วยเสียงอ่อนเพลียเขาหมดแรงแล้วจริงๆ ทีนี้นอกจากจะป่วยไม่มีแรงแล้วอีกอย่างเขาก็คงจะเดินไม่ได้สักพักแน่นอนเพราะช่องทางด้านหลังมันปวดไปหมดเลยตอนนี้

“อุ้ย พอจับดูอีกทีเหมือนตัวจะร้อนอีกแล้วนะเนี่ย อีกรอบเถอะนะ”

“อ๊ะ ไอ้เวย์ ไม่เอาแล้วโว้ยยย!!”

TALK : หวังว่าคงไม่งงเรื่องชื่อใช่มั้ยคะ ก็คือถ้าเป็นเวลาไรท์บรรยายไรท์จะใช้เชื่อจริงของพระเอกค่ะ คือ เวล แต่ถ้าเป็นเวลาที่กัสคุยจะใช้ชื่อ เวย์ เพราะว่ากัสยังไม่รู้ความจริง ฮาาา อ่านแล้วกลับไปคอมเม้นให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ไม่มีคอมเม้นแล้วเขียนไม่ออกจริงๆค่ะ แงงงง รักรีดเดอร์ทุดคนนะคะ ขอบคุณค่า #ไอ้เวย์แม่ง