PHOBIA :: 04 CUT NC
“อีกครั้งเดียว เราขออีกครั้งเดียว
แต่นานๆเลยได้มั้ย –อื้อ!” แทฮยองบดเบียดรสจูบที่แสนเร่าร้อนพ่วงด้วยแรงอารมณ์ที่กำลังก่อตัวขึ้น
ยุนกิในแบบปกตินั้นเป็นเด็กขี้กลัวแล้วยังขี้อ้อนพอๆกัน
แต่เมื่อมาอยู่บนเตียงในสภาพที่ยั่วยวนนี้ แทฮยองเองยังยากที่จะอดใจไหว
ริมฝีปากหนาลากไล้ลงมาที่อกขาว
ก่อนจะดูดดึงคลอเคลียที่ยอดอก ไล้เลียวนอยู่อย่างนั้น
ทำให้คนตัวเล็กใต้ร่างถึงกับแอ่นอกรับสัมผัส
ส่วนแขนเล็กยังคงคล้องคอคนพี่ไม่ยอมปล่อย
ยุนกิครางเสียงแผ่วเมื่อแทฮยองใช้ฟันคมขบกัดที่ยอดอกสีชมพูอ่อน
“อ๊ะ..อื้อ แทฮยอง เรารู้สึกทรมานจัง
อยากคิสให้มากกว่านี้ แต่ทำไมถึงรู้สึกว่ามันยังไม่พอล่ะ อ่ะ ..หื้อ” คนตัวเล็กที่ยังคงไร้เดียงสากับเรื่องบนเตียงเอ่ยอย่างทรมาน
เพราะร่างกายที่ยังต้องการอะไรที่มากกว่าการคิส
“ยุนกิอา อึดอัดที่ตรงนั้นใช่มั้ยครับ หืม..” แทฮยองเงยหน้าขึ้นสบตากับยุนกิ
แต่คนตัวเล็กที่ยังคงไม่แน่ใจนักว่าตรงนั้นมันใช่ตรงเดียวกับที่ตรงกลางช่วงล่างที่ยุนกิกำลังรู้สึกว่ามันแข็งขืนหรือเปล่า
“อื้อ
ช่วงล่าง...เรารู้สึกอึดอัดที่ช่วงล่างมากๆเลยแทฮยอง” ก่อนจะรั้งคอคนพี่เข้ามารับสัมผัสรสจูบจากโพรงปากหวานอีกครั้ง
ก่อนจะผละออกอย่างอ้อยอิ่ง
“เดี๋ยวพี่ช่วยนะครับ..เด็กดี” ไม่ว่าเปล่า
ก่อนจะใช้แขนแก่งถกกางกางขาสั้นสีดำลงพร้อมๆกับอันเดอร์แวร์ตัวจิ๋วออก
พร้อมกับเขวี้ยงลงไปที่ไหนสักแห่งของห้อง
ยุนกิใช้สายตาฉ่ำน้ำมองดูการกระทำของแทฮยองก่อนจะต้องสะดุ้ง
เมื่อมือหนาของอีกฝ่ายกำลังสัมผัสกับแท่งร้อนอุ่นของตน
แทฮยองกัดริมฝีปากร่างของตัวเองอย่างห้ามใจ
เพราะยุนกิในตอนนี้มันโคตรจะเซ็กซี่เป็นบ้า
“อ๊ะ!..แทฮยอง
จะทำอะไรน่ะ อย่าจับนะ ร..เรากลัว” ตั้งแต่เด็กจนโตยุนกิอยู่กับความขี้กลัวและความไร้เดียงสามาตลอด
ขนาดช่วยตัวเองคนตัวเล็กยังทำไม่เป็นเลยด้วยซ้ำ
“แต่ถ้าพี่ไม่ทำ ยุนกิก็จะทรมานอยู่แบบนี้นะครับ..” เมื่อน้องยังเด็ก แทฮยองที่ยังกลัวว่าถ้าเผลอทำอะไรน้องไป
มีหวังเขาอาจจะติดคุกข้อหาพรากผู้เยาว์ได้
ด้วยความที่ไม่อยากให้แม่ซื้อโอเลี้ยงไปให้ในคุกก่อนวัยอันควร มันก็มีแค่วิธีนี้วิธีเดียวแหละที่จะช่วยยุนกิได้
“มันน่ากลัวหรือเปล่าแทฮยอง”
“ไม่น่ากลัวหรอกครับ”
“ล..แล้วมันจะเจ็บมั้ยอ่ะ”
“ไม่เจ็บหรอก พี่แค่จะช่วยให้เราถึงฝั่งแค่นั้นเอง” ว่าจบมือหนาจึงทำการรูดรั้งแก่นกายน่ารักของยุนกิ
คนตัวเล็กครางฮืออย่างเสียวซ่าน ก่อนจะรั้งคอแทฮยองลงมาบดจูบอีกครั้ง
แทฮยองยังคงรูดรั้งแก่นกายเล็กอยู่อย่างนั้น
ส่วนริมฝีปากก็ได้แต่ทำการช่วงชิมความหวานจากโพรงปากคนตัวเล็กอย่างไม่อยากที่จะละออก
มันทั้งหอม ทั้งหวาน จนแทฮยองแทบจะอดใจไม่ไหวให้กับร่างกายใต้ร่างนี้
ในระหว่างที่เอาแต่ช่วยให้คนตัวเล็กถึงฝั่ง
แทฮยองเองก็ทรมานไม่แพ้กัน แก่นกายใหญ่ปูดนูนอยู่ภายใต้กางเกง
ถ้าไม่กลัวติดคุกแทฮยองคงควักแท่งร้อนออกมาแล้วใส่เข้าไปที่ช่องทางหลังของคนน้องแล้ว
นี่เป็นครั้งแรกเลยที่แทฮยองยอมอดทนได้ขนาดนี้ เพราะเห็นว่ายุนกิยังเด็ก
แต่ถ้าเป็นพวกสาวๆร่างบางทั่วไปป่านนี้คงเสร็จแทฮยองไปตั้งแต่โยนลงเตียงแล้ว
“ท..แทฮยอง ร..เร็วอีกได้มั้ย อ๊ะ อื้ออ..” คนตัวเล็กที่ผละริมฝีปากออกพร้อมกับเอ่ยขอทั้งที่ยังมีคราบน้ำสีใสติดอยู่ที่มุมปาก
ใบหน้าของยุนกิในตอนนี้เกือบทำเอาแทฮยองตะบะแตกอยู่รอมร่อ
“อ่าห์..ยุนกิ รู้มั้ยว่าเรากำลังทำพี่คลั่ง..” แทฮยองที่อดทนไม่ไหว
จึงทำการรูดซิบกางกางตัวเองลงก่อนจะชักแก่นกายที่มันปูดจนเห็นเส้นเลือดขึ้นมารูดขึ้นรูดลงไปพร้อมๆกับที่กำลังทำให้ยุนกิอยู่
“อ๊ะ ..อ๊ะ ท แทฮยอง ไอ้นั่นมัน ทำไมน่ากลัว..” แทฮยองเกือบหลุดขำเมื่อยุนกิที่เห็นแก่นกายร้อนของเขาปูดจนน่ากลัว
“แค่นี้มันยังไม่น่ากลัว เท่ากับตอนสอดใส่หรอกนะ
ยุนกิอา” แทฮยองขยับแก่นกายของตัวเองพร้องกับของยุนกิเร็วแรง
ทั้งสองร่างเอาแต่แข่งกันครางดังระงมทั่วท้อง ทั้งๆที่ไม่มีการสอดใส่
แต่แทฮยองยังรู้สึกว่ามันเสียวไม่น้อยไปกว่ากันเลย
“แทฮยอง..อ๊ะ ร เรารู้สึกแปลกๆ เหมือนมันกำลังจะ--” ไม่ยอมให้ยุนกิได้พูดจบ
แทฮยองจึงชักแก่นกายทั้งสองถี่รัว จนทำให้ยุนกิเกือบสูดลมหายใจเข้าออกแทบไม่ทัน
“อีกนิดนะเด็กดี พี่ก็จะเสร็จเหมือนกัน อ่าห์” ร่างเล็กกระตุกเกร็งเมื่อมือของคนพี่ทำให้ตัวเองถึงฝั่งฝัน
ก่อนน้ำสีขาวขุ่นจะพุ่งกระเด็นเข้าที่หน้าท้องของตน
ส่วนแทฮยองก็สำเร็จความใคร่ตามมาติดๆแถมน้ำสีขาวขุ่นของแทฮยองยังพุ่งไปเลอะใบหน้าหวานของยุนกิอีกด้วย
“อ๊ะ แทฮยอง อะ อะไรเนี่ย ฮือ” คนตัวเล็กเบ้หน้าเมื่อน้ำสีขาวขุ่นของคนพี่พุ่งเลอะใบหน้าหวานของตนเต็มไปหมด
“เอ่อ..พ พี่ขอโทษครับ”
เอ่ยขอโทษอย่างเขินอายคนน้องเพราะไม่คิดว่าไอ้น้ำสีขาวขุ่นของตัวเองมันจะพุ่งแรงไปขนาดนั้น
แต่ก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นภาพยุนกิ ที่กำลังใช้นิ้วแตะลงที่คราบน้ำสีขาวขุ่นก่อนจะใช้ลิ้นเลียมันอย่างช้าๆ
“ยุนกิ อย่าเลียมันนะ--”
“อื้อ รสชาติแปลกจังแฮะ”
ย่าส์! เด็กนี่ ยังมีหน้ามาพูดถึงรสชาติมันอีกนะ
อยากโดนของจริงเหรอครับหืม นี่ถ้าไม่ติดว่าพี่แทกลัวคุกนะ
หนูจะได้กินน้ำของพี่มากกว่านี้อีกเถอะเด็กน้อย
หู้วว..โล่งเว้ย
ยังไงไอ้แทฮยองคนนี้ก็ยังรอดพ้นจากคุกล่ะวะ
แต่จะรอดจริงๆหรือไม่
เมื่อจู่ๆเสียงหวานของยุนกิเอ่ยขึ้น
“หื้อ แทฮยอง ม..มันมาอีกแล้ว
ขอคิสอีกรอบจะได้มั้ย”
แม่เจ้าโว้ยยยยยย! เหตุใดจึงยั่วยวนได้เช่นนี้ พี่ไม่อยากอดทนอีกแล้วนะยุนกิอา!!..
ไรท์ :: อ่านแล้วกลับไปเม้นท์ที่เด็กดีกันด้วยน๊าทุกโคนนนนนน ถ้าเม้นท์เยอะ
ไรท์ก็จะมีกำลังใจมาลงตอนต่อๆเด้ออออ 5555555 nc เบาๆค่ะ
เพราะยังไงน้องก็ยังเด็ก อิพี่แทนี่คงต้องอดทนหน่อย 5555
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น